Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” oznacza to “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna stanowisko odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne oznacza to społeczne. Z definicji culture jamming nie jest skutkiem tego traktowane w charakterze przedsięwzięcie. Upiór culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska lub przekazu, jakim sposobem i w odniesieniu do stanowiska czyli przekazu kulturowego. Za skojarzony szlak łączący różnorodne zjawiska culture jamming docenić wolno chęć wyśmiania innymi słowy zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji czyli interwencji w publiczne wydarzenia i w zaaprobowany dysputa (geurilla communication).
Culture jamming prawdopodobnie być zdefiniowane ja przedsięwzięcie artystyczny, acz również taka określenie nie obejmuje całego paleta działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często jak kształt działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu tudzież wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest wprawdzie również rynek specjalistyczna, iżby osaczyć wszystkie działania określane jak culture jamming (określenie ta w wyższym stopniu pasuje do zjawiska określanego w charakterze subvertizing).
Culture jamming czasami wymaga transformacji mass mediów, ażeby ich własnymi środkami komunikacji w uszczypliwy ewentualnie groteskowy metoda skomentować postępowanie ich działania.
Do celów culture jammingu przelecieć można:
- “Dobry radość” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie targ serio. Poniekąd sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, jeżeli ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru jakim sposobem oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
- Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejednoznaczność technik culture jammingu, które w założeniu mają animować uzdolnienie do samorefleksji i niezależnego myślenia.
- Ukazywać sprzeczności pośród wizerunkami ikonicznymi, praktykami bądź postawami, a realiami lub postrzeganym w charakterze odmowny aspektem danego przedmiotu, kto stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, podziękowanie „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.
„Przechwytywanie” funkcjonuje tu jak prekluzja determinujący artystyczne, albo społeczne akcja w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty lub elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, ażeby uformować nowe twórczość, zagadnienie, którego istotność często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” do tego stopnia pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to odwrotność cytowania, powoływania się na akademicki mir, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, podczas gdy przekształca sie w cudzysłów: część wykluczony z kontekstu, unieruchowmiony, odosobniony od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego ewentualnie błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, zwłaszcza ostatecznej.”
- Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego a nawiązywania więzi społecznych.
Intecje culture jammerów wolno odróżnić (choć nieraz intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów precyzyjnie artystycznych) zaś od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest wykorzenianie), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe albo inne działania wolno przelecieć do dwóch, a chociażby trzech z powyższych kategorii.
Wykaz “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych
- Kolektyw Pif-paf
- Radykalna Papier wartościowy Twórcza
Przypisy
- ↑
- ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Gród nad Wisłą 2006.




No user commented in " Culture jamming "
Follow-up comment rss or Leave a Trackback